CONCERTVERSLAGEN

12/12/08, Theater Odeon Zwolle

Zweedse dromen met een patattenpolka toe

Tieners die massaal uit hun dak gaan op een polka. Dat kan alleen in België. Onze buren zijn wat minder nuchter en hebben nog eerbied voor hun muzikale wortels. Tegelijk verzetten vele jonge folkbands zich tegen het in Vlaanderen onuitroeibare nationalisme en tegen de taalstrijd door andere culturen te omarmen of zelfs in fantasietalen te zingen. Zo kan het dus dat op een Vlaamse folknight in Zwolle duistere magie uit Zweden wordt gecombineerd met een ’patattenpolka’ en zelfs een erotisch getinte moordballade van Boudewijn de Groot.

(...)

19/01/08, Rootstown Aarschot

Göze. Nee, niets te zien met de Vandenstock familie...Wim CLAEYS (accordeon) ook bezig met Ambrozijn Maarten DECOMBEL (gitaar) ,die is klassiek geschoold. Een perfekte opwarmer. Een toffe instrumentale set.

On attaque: ‘Tango’ een weemoedige tango uit ons Belgenland, opgedragen aan de onlangs gestorven meester : Dirk Van Esbroek. Die gasten kunnen spelen! ‘Mazurka des Tuileries’ mooi lenteweertje in een park in Parijs...Wim en Maarten leerden elkaar in Zweden kennen...‘Rauland’ energiek ‘footstompin’ nummer met rockachtig gitaarwerk. Dan een Zweedse polka met samples (belletjes),in ons hoofd zien we blonde meisjes dansen. ‘Ostendaise’, Maarten komt uit Bredene, vandaar die titel, nog een geluk dat hij niet uit Mayon komt....We denken aan de gloriejaren van RUM. ‘Ik zag Cecilia komen’ kennen ze Paul van Ostayen? ‘Patatski’ een Ierse jig (sic), dansbaar à souhait. Alleen jammer dat wij braafjes op onze stoelen blijven zitten. Wim begint wat te zeveren over hun laatste cd en downloaden en kondigt de laatste titel aan:‘Qoeba/never ending’ echt meeslepend.

We wish we were in Cork, met een glas Kilkenny,daar zaten we op de tafels te dansen...
Flauw publiek,isn’t it Michel, fluistert Bert.What can I say?
Geen Lambic of geuze aan den toog, een pintje maar!
Michel Preumont (Rootsville.be)

11/01/08, Triskell Folk Club in Heerlen (Nl)

Gisteravond heb ik genoten van het uitzicht op Scandinavische fjorden, het zout van de zee geproefd langs de Belgische kust en uitgerust op een bankje in een park in Parijs. Hoe dat in een avond te combineren is? Heel eenvoudig, ik hoefde slechts een bezoek te brengen aan de Triskell Folk Club in café Bijsmans in Heerlen, alwaar Göze deze indrukken muzikaal tot leven bracht.

De gedichten op de muur inspireerden accordeonist Wim Claeys, die toch altijd al in is voor een aardige kwinkslag. Meestal bedenkt hij ze zelf, maar het versje over de Belgische biertjes op de muur bij het podium sprak hem dusdanig aan dat hij het wilde delen met de toehoorders. Samen met gitarist Maarten Decombel vormt hij al enkele jaren het duo Göze, en ze beginnen dit nieuwe jaar met het uitbrengen van een nieuwe cd, Quand On Est Bien Amoureux, die ze gisteren in Heerlen presenteerden, en volgende week nog een keer in Tilburg. Er staat dansbare muziek op de schijf, maar je kunt er natuurlijk ook gewoon lekker naar luisteren en je laten meevoeren naar romantisch klinkende oorden, in Scandinavië (in diverse nummers, ze hebben elkaar in dat gebied leren kennen en delen de liefde voor de fjorden en vellirs), Parijs (wat een fijne Mazurka Des Tuileries!) of gewoon het Belgische Oostende (L’Ostendaise), waar Decombel vandaan komt. En laat ik niet de mooie hommage aan Dirk van Esbroeck vergeten, Tango Para Diego. Een heerlijk melodieuze, expressieve accordeon, aangevuld met subtiel of juist dynamisch gitaarspel deed mij in elk geval wegdromen, en te oordelen naar de belangstelling voor de cd na afloop van het concert was een groot deel van het publiek het met me eens.
Mirjam Adriaans (Folkforum.nl) 

04/01/08, ’ Ey in Belsele

Het begon zeven jaar geleden als GOZE, ‘GEZELLIG ONDERUIT ZONDER ELEKTRIEK’, één van de vele zijsprongen van AMBROZIJN, OLLA VOGALA en TREF voor Wim Claeys (diatonisch accordeon) In 2001 ontmoette hij Maarten Decombel (akoestische gitaar), ook al zo’n bezige bij (men kent allicht KEUKKOJOEN). Dat leidde tot een eerste eponieme cd die in 2004 nogal wat stof deed opwaaien. Hun instrumentale huiskamerfolk sloeg zelfs internationaal aan, geen verrassing als je weet dat beide tenoren in heel Europa te vinden zijn bij diverse gezelschappen en projecten. Dat hoeven we de folkliefhebber nauwelijks te vertellen.

Omdat ze elkaar in…Zweden leerden kennen is een zekere hang naar het Scandinavische niet weg, vandaar misschien de naamverandering in GÖZE, wat ook een leuke verwijzing oplevert naar de godendrank uit het Pajottenland. Nu is er een opvolger, ‘QUAND ON EST BIEN AMOUREUX’ (met ‘amoureux’ in het rood graag), genoemd naar een traditional die de formatie JAN SMED ooit opnam. De opnames gebeurden in de Wild Boar Music Studio bij Erwin Libbrecht (KADRIL) in Gent. Dat zit dus al snor. Het duo heeft de zaken open getrokken. In ‘Patatski’ (gedreven live opname tijdens een Boombal) spelen een paar andere muzikanten mee, onder anderen percussionist Jo Zanders van DAZIBAO, en in twee songs zingt Olle Geris (al eerder met de groep gesignaleerd!), namelijk in ‘Lied van de Zee’ (van Raymond van het Groenewoud) en ‘Wets Dich’, waar ze zelf aanvullend tekst voor schreef. De grootste en belangrijkste evolutie is echter dat de twee voor het eerst bepaalde songs samen hebben gecomponeerd. Tot hiertoe schreef één de song en voerde de andere hem gewoon mee uit. We vernamen het van Wim Claeys zelf tijdens het inderdaad weerom knusse concert. De accordeonist verkleint de afstand immers met zijn publiek via zijn koddige commentaren, die echter verrassend veel informatie bevatten over de groep en de melodieën.

Ze gingen van start met ‘Tango para Diego’, ode aan de verleden jaar overleden Dirk Van Esbroeck, start van heel wat hommages, vermoeden we, want Dirk (Diego) laat een onuitwisbare invloed na op het Vlaamse muziekleven (er was al de hommage op o.a. Brugges Festival) ‘Mazurka des Tuileries’ zet zwierig verder, waarna een heel hoofdstuk Zweden volgt: eerst ‘Rauland’, één van de samen geschreven songs. Dan ‘Fastän’ (‘Alhoewel’ in het Zweeds), een polska. Ten slotte een stuk gecomponeerd door de Zweedse topviolist Ola Bäckström (‘Ola Bäckström, född 1959, är en fiolspelman från Dalarna’, verklapt Google) maar ‘dat walske komt op onze volgende cd terecht’. Het aloude ‘Cecilia’, gebaseerd op een veldopname uit 1939 gemaakt door Pol Heyns, onze toenmalige plaatselijke Alan Lomax, is een zalig dromerig moment. Hilariteit bij de ode aan de liefde, afsluiter van de cd, ‘L’Ostendaise’, gezien Maarten van Bredene stamt. Wim krijgt lik op stuk als er herinnerd wordt aan de ‘blote’ hoes van de eerste cd. Maar hij krijgt het laatste woord: ‘Het lied drukt de gehechtheid aan de eigen streek uit… De visgeur blijft!’ Voor het titelnummer haalt Wim een witte accordeon boven met de naam Geoffrey, want Césarine de Dode Koe, de van de concerten bekende doedelzak, speelt blijkbaar geen rol op de cd (klachten van Gaia?) Als bis diept men ‘Kash-a Bar’ op, een Bretoense dans uit de eerste cd. Een aantal tracks uit de cd werden live niet gebracht, maar de cd bevat verder geen onverwachte elementen: wie genoot van GOZE zal ook ‘Quand on est bien amoureux’ aan de borst drukken.
Antoine Légat (Folkroddels.be)

31/01/04, Celtic Art Gallery in Ham

Gezellig onderuit zonder elektriek, kortweg G.O.Z.E., is een duo bestaande uit gitarist Maarten Decombel en Wim Claeys, virtuoos op accordeon en doedelzak. Beide heren hebben al heel wat groepen en muziekjes op hun palmares. Maarten speelde onder meer bij Keukkojoen en Griff, Boomballer Wim Claeys doorzwom onder andere met Ambrozijn en Tref al menig folkwatertje.

Naar aanleiding van het verschijnen van hun debuut-cd trekken ze het land door om hun eersteling aan het publiek voor te stellen. En dat nam praatvaar Wim Claeys heel letterlijk. "CD, het publiek. Publiek, onze cd. Bij deze zijn jullie aan elkaar voorgesteld." Plaats van het gebeuren was de Celtic Art Gallery in Ham, een gezellig café waar uitbater Marc Reusen op regelmatige basis de meest diverse folk- en andere artiesten uitnodigt.

Heel amusant waren de bindteksten die Wim Claeys doorheen de set weefde. Geboren en getogen Gentenaar Claeys diepte in pittig dialect leuke anekdotes uit zijn geheugen op, met hoofdrollen voor Gentse figuren als Dubbel Matras en zijn dochter Slappe Simone en de Leugenaars, het roddelcollectief van Claeys´ grootvader.

Leidraad doorheen de set in Ham bleek het thema ´dood´ te zijn, gelukkig met een grappig randje. Claeys had het zelfs over ´Gezellig onderuit onder de zoden´, verwijzend naar de vele nummers over of opgedragen aan overledenen. Zelfs zijn doedelzak was gemaakt van de overleden koe Césarine.

Naar de muziek nu. Een accordeon en een gitaar, onversterkt. Meer was er niet nodig om indruk te maken. Openen deed het duo met een klassieker uit de kleuterklas. Sneeuwwit vogelke kreeg een heel originele uitvoering mee, een beetje naar analogie met wat Ambrozijn deed met Witte zwanen zwarte zwanen.

Wat volgde waren nu weer droevige, dan weer uiterst dansbare en up-tempo nummers die ons doorheen verschillende streken in Vlaanderen en Europa voerden. Heel bekend in de oren klinkend was Kvidt, Mves, waar Komt vrienden in de ronde heel duidelijk in doorklonk. Een nummer op het lijf van Maarten geschreven was het prachtige, zelfgeschreven gitaarmelodietje Gudrun, dat werkelijk deed wegdromen naar Noorwegen, land van herkomst van de muze die dit nummer inspireerde.

Een ander door Maarten Decombel aangebracht nummer was L´Anternaire, een mazurka die hij leerde van de Fransman Joseph Perrier, die Maarten dit nummer stijf van de reuma en andere kwalen op zijn viool voorspeelde, enkele weken voor zijn dood.

Hoewel de Celtic Art Gallery er zich niet toe leende werden gelukkig ook enkele dansmelodietjes gespeeld. Kortenberg is er zo één. Een korte maar krachtige wals die op zijn minst doet heupwiegen. Ook Zandpoort 29 en de Andro mod koh bleken uiterst dansbaar.

Half belegen is een scottish geschreven door Limbuger Guido Piccard, bekend van onder meer het Limburgs Dansorkest, Slemp en Papaver. G.O.Z.E. is nog altijd naar hem op zoek om hem te bedanken voor deze melodie.

Scandinavisch getint waren de composities Gucku en Allt vad du vill. En natuurlijk mag ook Ierland niet in het rijtje ontbreken. Afsluiten deed G.O.Z.E. met The strayaway child, een triestige Ierse jig. Hoewel, afsluiten was er nog niet bij want baas Reusen nodigde de mannen van G.O.Z.E. uit om nog een tijdje te jammen, wat ze dan ook vol overtuiging deden alvorens zich weer naar de Vlaanders te begeven. Een mooi, gezellig concert, weliswaar zonder elektriek, maar die werd hoegenaamd niet gemist!
Stijn Corthals (Folkspot.be)

25/01/04, Handelsbeurs in Gent

Goze speelde alle nummers van het goed ontvangen debuutalbum. Over het algemeen subtiel werk op accordeon of doedelzak en gitaar. Maarten Decombel haalt steeds verbluffender toeren uit op zijn gitaar. Als hij de komende maanden niet slaagt voor zijn jazzgitaar-opleiding aan het conservatorium, dan weet ik ´t niet. Wim Claeys bewaarde het zwaardere accordeonwerk voor zijn optreden met Balbrozijn later die dag tijdens het Boombal XL. Nu was het tijd voor mooie beschaafde zondagmiddag muziek op de kleine accordeon en op Cesarine, de dooi koei, oftewel zijn kleine Zweedse doedelzak van runderleer... Een enkele keer pakte Goze stevig uit zoals in 2 Kas-a-bark 2!, een variant op de Bretonse andro, waarop dan ook prompt gedanst werd. Fraai ingetogen was de trage zweedse polska die Claeys opdroeg aan zijn onlangs geboren dochtertje Klara...
Henk Hoogenstraaten (Folkforum.nl)